قاعدهء هشتم در صدور حلم و تسكين غضب است بدان كه در وقت استيلاى آتش غضب ، بايد كه به آب حلم در انطفاى [ 138 ] آن كوشيده ، رفع متوقّعات نفس نمايند ، و خشم را از كمال رأفت و محض نصفت تسكين داده ، شيوهء دردمندى و طريقهء سرافكندگى پيش گيرند . در وصاياى هوشنگ ، سمت مسطوريّت يافته كه بايد سلاطين در تمشيت امور سپاه ، به مقتضاى « ليس من العدل سرعة » شتابزدگى ننمايند . پس در هنگام سورت « 1 » خشم و حدّت غضب ، زمام اختيار به دست نفس نبايد سپرد و تعمّق فكر و غايت نظر بر خاتمهء امور ، صرف بايد نمود ، كه بعد از وقوع فعل غير ملايم ، ندامت و پشيمانى نفعى نبخشد كه در محلّ ، صدور سبب از رفع آن عاجز نگردد . بيت مكُن در امورِ سياست شتاب * ز راه تأنّى عنان بَرمتاب كه صد خون به يكدم توان ريختن * ولى كُشته نتوان برانگيختن

--> ( 1 ) . سورت : تندى و تيزى و حدّت و شدّت .